Ne yağmura aldırdı büyük lider, ne rüzgâra! “Bugün Belarus Günüdür,  bayram olacak” dedi ve yaptı. Herkesi meydana topladı. Görkemli bir tören için hiçbir masraftan da kaçınmadı. Ekonomik kriz varmış, halk iyice yoksullaşmış, kafaya takmadı.

Başkomutan giysilerini giydi ve tribüne çıktı. Yetmedi. İki yıldır hep yanında taşıdığı ve “bir gün kendisinin yerine geçeceğini” söylediği 6 yaşındaki oğlu Nikolay’ı da aynen kendisi gibi “başkomutanca” giydirdi ve yanına aldı.

17 yıllık lider Aleksandr Lukaşenko ve “belki 20-30 yıl sonra” onun yerine geçecek olan oğlu askerî birlikleri selamladılar.

Aynı saatlerde birçok önderi hapiste olan Belarus muhalefeti bir kez daha sokağa çıktı. 200’ü aşkını göz altına alındı yine. Hatta eski Devlet Başkanı Stanislav Şuşkiyeviç’in de onların arasında olduğu haberi geldi. (Bu, orası için şaşılacak bir şey değil, başkanlık seçimlerinde aday olanlardan biri çoktan cezaevinde.)

Lukaşenko birkaç gün önce ülkesinin elektriğini kesen Rusya’ya bir kez daha sert sitemler etti. Dış politikanın “artık çok yönlü ve çok merkezli” olduğunu söyleyerek kendisini “Avrupa’nın son diktatörü” ilan etmiş olan Batı’ya bir mavi boncuk uzatmaya çalıştı.

Dış ticaretin neredeyse 4 milyar dolar açık vermesinden bahsetmedi. Benzin ve enerji fiyatlardaki aşırı zamlara, yeni ihracat sınırlamalarına, halkın sıkıntılarına değinmedi. Ama ajitasyonu unutmadı ve “düşmana inat” halkı “günde 24, 30, hatta 50 saat çalışmaya” davet etti. Ve bir de umutlu mesaj verdi: “Bana öyle geliyor ki, ülkemizde petrol de doğalgaz da var; sadece daha ciddi aramamız gerek”…

Aynı gün Minsk yönetimi, Facebook, Twitter ve başta Rus sosyal ağı Vkontakte olmak üzere internet üzerine yeni erişim yasakları getirerek dünya gündemine girdi.

Törenlerin ardından baba-oğul (Aleksandr ve Nikolay) mutlu adımlarla evlerine döndü.

Belarus’ta bir gün böyle geçti.

Hakan Aksay, T24

acaba@hakanaksay.com